"Aan alle mooie liedjes komt een eind."
En zo voelt het ook een beetje nu we afscheid nemen van Victoria na een fantastische stageperiode bij ons.
Victoria Boone, master geschiedenis, draaide een halfjaar mee achter de schermen van het Oorlogsdagboekenproject. Ze ondersteunde onze inzameldagen, hield de dagboekaanmeldingen mee op orde en werkte vooral aan haar stageonderzoek binnen het postgraduaat Erfgoed en Samenleving.
Voor dat onderzoek ging Victoria in gesprek met nabestaanden van dagboekschrijvers. Ze onderzocht hoe oorlogsdagboeken betekenis krijgen, lang nadat ze geschreven zijn en ver voorbij hun waarde als historische bron. Wat al snel duidelijk werd: zulke dagboeken maken deel uit van een veel groter verhaal, verweven met herinneringen, emoties, familiegeschiedenissen en nieuwe ontmoetingen.
Het zijn niet alleen de dagboeken die betekenis geven aan nabestaanden, ook nabestaanden geven betekenis aan de dagboeken.
Haar onderzoek toont mooi hoe erfgoed ontstaat in dialoog. Niet als iets statisch dat veilig opgeborgen ligt in een archief, maar als iets dat telkens opnieuw wordt gelezen, geïnterpreteerd, gedeeld en doorgegeven.
Als kers op de taart mocht Victoria haar onderzoeksresultaten op 5 juni voorstellen op het congres van het Koninklijk Nederlands Historisch Genootschap (KNHG) in Amsterdam.
Victoria, jouw enthousiasme, nieuwsgierigheid en passie voor het vak werkten aanstekelijk. Bedankt voor alles wat je hebt bijgedragen aan het Oorlogsdagboekenproject.
Je bent er écht één uit de duizend!
